W walce z antykomunistycznymi grupami zbrojnymi OZNA i Jugosłowiański Korpus Obrony Narodowej (KNOJ) zabijały więźniów bez żadnego śledztwa i procesu, a czasem także związanych z nimi cywilów. Większość okrucieństw popełnianych przez komunistów była ukrywana przed opinią publiczną w okresie Socjalistycznej Federacyjnej Republiki JugosłowiańskiejBojan Dimitrijević, „Intelligence and Security Services in Tito’s Yugoslavia 1944–1966” Belgrade, 2019, s. 9–28..
Rząd Serbii i jej Ministerstwo Sprawiedliwości powołały komisję do zbadania zbrodni popełnionych przez członków jugosłowiańskiego ruchu partyzanckiego po zdobyciu przez nich kontroli nad Serbią jesienią 1944 roku. Raport tej komisji przedstawiał listę 59 554 zarejestrowanych zgonów po zwycięstwie komunistów w Serbii od jesieni 1944 roku. Zginęli oni z różnych przyczynRejestr ofiar (serb. Registar žrtava), www.komisija1944.mpravde.gov.rs. Ministerstwo Sprawiedliwości Republiki Serbii.. Z dokumentów uzyskanych przez Komisję ds. Tajnych Grobowców Republikii Serbii wynika, że rozstrzelania zaplanowano zgodnie z dyrektywami i decyzjami ówczesnego kierownictwa wojskowego i partyjnego, z istnieniem szczegółowych list wrogów politycznych i klasowych, których należało zlikwidować. Wiele z tych list egzekucji zostało znalezionych.