Zarodniki kiełbaskowate, gładkie, cienkościenne, zazwyczaj 6–8 × 1,5–1,8 µm.
Najbardziej charakterystyczną cechą rozwiernika ostrorozwierkowego są szydłowate cystydy (w języku polskim zwane rozwierkami).
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji i na Nowej Gwinei. W Europie podano liczne stanowiska, brak ich tylko na Bałkanach i na Półwyspie Apenińskim, ale inne źródła podają jego występowanie również na Półwyspie Apenińskim. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza cztery stanowiska, z uwagą, że częstość występowania, rozprzestrzenienie i stan zagrożenia tego gatunku w Polsce nie są znane. Mycobank podaje, że jest gatunkiem pospolitym.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny rozwijający się na martwym drewnie drzew liściastych i iglastych. Występuje w różnego typu lasach na leżących na ziemi pniach i gałęziach świerka pospolitego, sosny zwyczajnej i topoli osika. Owocniki rozwijają się od kwietnia do września. Występuje głównie na drewnie drzew iglastych, sporadycznie liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Szczeciniakowate