XX wieku.
Najpopularniejsze przeboje zespołu to: „Kad bi’ bio bijelo dugme”, „Blues za moju bivšu dragu”, „Selma”, „Tako ti je mala moja kad ljubi bosanac”, „Eto! Baš hoċu”, „Top”, „Ne spavaj mala moja muzika dok svira”, „Hop-cup”, „Lipe cvatu”, „Đurđevdan”, „Ima neka tajna veza”, „Loše vino”, „Kad zaboraviš juli”, „Hajdemo u planine”, „Bitanga i princeza”, „Napile se ulice”, „Pljuni i zapjevaj moja Jugoslavijo”, „Ružica si bila”, „Sanjao sam noćas da te nemam”, „Te noći kad umrem”, „Nakon svih ovih godina”.
Członkowie Bijelo dugme połączyli się ponownie w 2005 roku dla trasy trzech koncertów pożegnalnych, które odbyły się (nieprzypadkowo i symbolicznie) w Sarajewie, Zagrzebiu i Belgradzie. Wzięli w nich udział wszyscy trzej wokaliści grupy, ale zabrakło perkusisty Gorana „Ipe” Ivandicia, który zmarł tragicznie w 1994 roku.
Bijelo dugme i Polska W latach 70. grupa Bijelo dugme odwiedziła Polskę. Szczególny sukces w Polsce odniósł utwór „Hop-cup”, a „Selma” weszła na stałe do kanonu najlepszych ballad rockowych okresu. Dla wielu Polaków Bijelo dugme „przetarł szlaki” do poznawania muzyki z Jugosławii, tak rockowej jak i folkowej. Pierwsze płyty Bijelo dugme w Polsce wydane zostały dopiero na przełomie lat 80. i 90.