Kolejną zaletą jest możliwość zastosowania nanocząstek metali szlachetnych zabezpieczonych powłoką do badań próbek biologicznych, dla których kontakt z metalem ciężkim może powodować zmianę struktury próbki lub denaturację białek.
Przykładowe zastosowania Detekcja pestycydu (parationu metylowego) na skórce pomarańczy. Wykrywanie nielegalnych dodatków do żywności, na przykład melaminy. Monitorowanie reakcji katalitycznych. Wykrywanie biomolekuł in vivo.
Tworzenie warstwy ochronnej Nanocząstki metali plazmonicznych są najczęściej pokrywane powłoką zabezpieczającą z krzemionki (SiO2), która zwykle powstaje w wyniku rozkładu lub ortokrzemianu tetraetylu (TEOS), . W przypadku metakrzemianu sodu wykorzystuje się zazwyczaj procedurę zaproponowaną przez Mulvaneya et al. w 2003 roku. Polega ona na dodaniu zakwaszonego roztworu do zolu otrzymanych wcześniej nanocząstek plazmonicznych i pozostawia się tak sporządzony roztwór na około 6 dni, z włączonym mieszaniem. Znacznie szybsza jest druga metoda, w której warstwa krzemionki powstaje poprzez rozkład ortokrzemianu tetraetylu katalizowany przez amoniak.
Przypisy
Kategoria:Nanotechnologia Kategoria:Spektroskopia Ramana