W warstwie subikulum i w górnej tramie blade do ciemnobrązowych, wyraźnie grubościenne, mniej więcej poziome i równolegle do podłoża. W dolnej tramie i subhymenium hszkliste do jasnobrązowych, przeważnie ułożone pionowo, o średnicy (2,1–)2,2–3,3(–3,6) µm (n = 20/1). Szczecinki w hymenium ostro do tępo zakończone, normalnie z wyraźnie poszerzoną częścią u podstawy, ciemnożelazistobrązowe, 47–73(–90) × 6,2–12,9 µm, Q = 6.82, niektóre wystające do 15–50 µm nad komórkami hymenium, związane z prostą hialinową hyfidą o średnicy 1–2,5 µm. Podstawki wąsko maczugowate, 4-zarodnikowe, 12,2–16,2 (–17,2) × (2,8–)3,0–4,1 µm (n = 20/2). Bazydiospory szeroko cylindryczne do cylindrycznych, proste do lekko zakrzywionych (4,1–)4,2–7,3(–7.8) × 1,7–2,2 µm, Q= 2,74.
Występowanie Występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie, Azji i na Nowej Zelandii. W Europie na północy sięga po Anglię i południowe rejony Półwyspu Skandynawskiego. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza 8 stanowisk (niektóre bardzo dawne), z uwagą, że gatunek ten jest zagrożony wymarciem. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski.