102.
Jan Dymitr Solikowski wymienił Broniewskiego w mowie pogrzebowej na cześć Zygmunta Augusta, jako jednego z najznakomitszych pisarzy i uczonych swego wieku. Nie są jednak obecnie znane żadne pisma jego autorstwaKazimierz Chodynicki, Broniewski (Broniowski) Prokop, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. II, 1936, s. 464-465.
Według relacji Orzelskiego, w czasie drugiego bezkrólewia, podczas zjazdu wielkopolskiego w Poznaniu został wraz z Stanisławem Przyjemskim, Janem Spławskim i Świętosławem Orzelskim deputowanym do rozmów z senatoramiŚwiętosław Orzelski, Bezkrólewia ksiąg ośmioro czyli dzieje Polski od zgonu Zygmunta Augusta r. 1572 aż po r. 1576, (red.) W. Spasowicz, Petersburg i Mohilew 1856, s. 64.. Broniewski był wówczas zwolennikiem Stefana Batorego i przeciwnikiem Habsburgów. 7 lutego 1576 r. wraz ze starostą sandomierskim Andrzejem Firlejem przekazał cesarskiemu dyplomacie Andrzejowi Dudyczowi nakaz opuszczenia Krakowa i RzeczypospolitejAndreas Dudithius Epistulae, Budapest 2005, s. 113.
Był żonaty z Barbarą Chobieńską (Chobienicką), następnie z Anną Bielejewską. Trzecią żoną Broniewskiego pod koniec jego życia została Anna Prusimska z Kolna. Zmarł 4 maja 1577..
Przypisy