Andrzej Świda (ur. 23 marca 1905 w Maleczu, zm. 19 lutego 1995 w Warszawie) – polski ksiądz katolicki, salezjanin.
Życiorys Syn Tadeusza i Julii z ZawadzkichAndrzej Świda-Polny h. Grabie (odm.), Marek Jerzy Minakowski, Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl), wydanie z 05.04.2022, w 1919 rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Zygmunta Augusta w Wilnie, a następnie kontynuował w Bydgoszczy. 27 czerwca 1924 zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego, po roku przeniósł się na Uniwersytet Poznański. Równocześnie w latach 1926–1929 studiował w Prywatnym Instytucie Sztuk Pięknych, a także ukończył kurs fotografii. Absolutorium z chemii uzyskał w 1929, wstąpił wówczas do Towarzystwa Salezjańskiego i po rocznym nowicjacie w Czerwińsku nad Wisłą został skierowany do Małego Seminarium Duchownego w Lądzie, gdzie był nauczycielem chemii, fizyki, rysunku, historii sztuki i nauk przyrodniczych. Sam w tym czasie studiował filozofię, w Lądzie 17 sierpnia 1933 złożył śluby wieczyste. Od 1933 przez cztery lata studiował filozofię w Salezjańskim Instytucie Teologicznym w Krakowie, 24 czerwca 1937 otrzymał święcenia kapłańskie. Następnie był duszpasterzem w kościele salezjańskim w Poznaniu i Schronisku im. hr. Aleksandra Lubomirskiego w Krakowie.