W 1368 komtur toruński Dytrych von Brandenburg karczmarzowi Piotrowi 13 morgów roli i łąki dziedzicznej z czynszem rocznym 6,5 wiardunku z morgi, od którego zwolnił go w ramach wolnizny na okres 3 lat. W 1437 wieś była własnością zakonu i liczyła 31 łanów od, których płacono czynsz 8 szk. oraz dwie kury z jednego łanu. 22 łany były osiadłe, a 9 łanów opuszczonych, karczmarz dawał dwie grzywny oraz jeden szk. czynszu.
W 1454 po wybuchu wojny trzynastoletniej toczonej pomiędzy państwem zakonu krzyżackiego a Koroną Królestwa Polskiego miejscowość została włączona do Korony. W 1454 i 1457 miasto Toruń poprosiło króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka o nadanie wsi i fowarków należących poprzednio do zakonu, a w tym m.in. Górska. W 1457 czynsz z Górska wyniósł 12 grzywien 4 szk. W 1457 Kazimierz Jagiellończyk nadał Górsk miastu Toruń. W 1466 na mocy traktatu toruńskiego podpisanego po zakończonej wojny trzynastoletniej miejscowość została włączona do Korony i leżała w powiecie chełmińskim, województwa chełmińskiego Korony Królestwa Polskiego. W XVI wieku wieś była własnością miasta Torunia, w klucz bierzgłowskim i liczyła 31 łanów.