Po śmierci Dymitra Romanowicza Romanowa (1926–2016) został ogłoszony głową rodu cesarskiego i pretendentem do tronu Rosji (cesarzewiczem). Funkcje te pełnił jedynie formalnie, będąc równolegle prezesem Stowarzyszenia Romanowów. Wypowiadał się o konieczności demokratyzacji Rosji i odsunięcia od władzy oligarchii, po czym można rozważyć przywrócenie monarchii konstytucyjnej. Nie otrzymał jednak jednoznacznego poparcia rodziny, która skupiała się na rozwiązaniu konfliktu sukcesji z Marią Władimirowną.
Zmarł w 2021 w ośrodku opieki w San Anselmo.
Twórczość artystyczna Zaczął rysować jako artysta samorodny, bez formalnego wykształcenia artystycznego. Tworzył intuicyjnie, polegając na wyobraźni i poczuciu estetyki. Obok rysunku zajmował się też fotografią artystyczną. Po przejściu na emeryturę całkowicie poświęcił się sztuce. Jego ulubionym „podobraziem” były plastykowe arkusze, które po podgrzaniu zmniejszały swój rozmiar o 2/3. Rysowane i malowane sceny zmniejszał i dzielił, a następnie montował na drewnianych panelach.