Stanisław Słonka (ur. 28 listopada 1898 w Jeleśni, zm. 5 lipca 1975 w Żywcu) – ksiądz, prałat, katecheta, kapelan Armii Krajowej, proboszcz i budowniczy Kościoła św. Floriana w Żywcu.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Jego rodzice to Andrzej i Karolina z domu Dybek. Ukończył szkołę podstawową w Jeleśni, a następnie Gimnazjum im. Marcina Wadowity w Wadowicach. Walczył w wojsku austriackim podczas I wojny światowej w latach 1916–1917. Później wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 21 grudnia 1922 roku. Pierwszą jego placówką duszpasterską była Parafia Przemienienia Pańskiego w PaszkówceSłownik biograficzny Żywiecczyzny podaje Podbiel jako pierwszą parafię Słonki., która do 1966 roku nosiła nazwę Pobiedr. Pracował tam jako wikariusz od 1 sierpnia 1923 roku do 13 sierpnia 1925 roku. Następnie pracował jako wikary w Poroninie od 14 sierpnia 1925 roku do 31 marca 1931 roku. Od 18 kwienia 1927 roku do roku 1929 pełnił funkcję przewodniczącego Związku Podhalan Oddziału Poronin.
1 kwietnia 1931 przeprowadził się do Zabłocia, gdzie został katechetą w szkole podstawowej i w Publicznej Szkole Zawodowo Dokształcającej. Po ośmiu latach pracy został wikariuszem w parafii.
Począwszy od 1937 roku, nadzorował budowę nowego kościoła – Kościoła św.