Centra Wyszkolenia Łączności na obczyźnie Po klęsce wrześniowej, już pod koniec 1939 powstało Centrum Wyszkolenia Łączności w Wersalu we Francji. Bazowało ono na personelu przedwojennego CWŁ. Przygotowało ono kadry łączności dla pododdziałów wojsk łączności w ramach polskich jednostek wojskowych. W 1 Dywizji Grenadierów sformowano Gdański Batalion Łączności. Batalion łączności otrzymała 1 Dywizja Strzelców Pieszych, a 10 brygada Kawalerii Pancernej pod dowództwem gen. Stanisława Maczka – szwadron łączności. W skład Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich wszedł – obok francuskiego – polski pluton stacyjny. Natomiast w powstającej na terenie Syrii Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich zorganizowano Karpacki Oddział Łączności.
Po upadku Francji rozpoczął się kolejny etap ponownego formowania wojsk łączności tym razem w Wielkiej Brytanii. Na terenie Szkocji zorganizowano Centrum Wyszkolenia Łączności, całkowicie bazujące na kadrze francuskiego CWŁ. Komendantem Centrum został płk Józef Bolesław Wróblewski. Wyszkoliło ono kadry łączności dla polskich jednostek Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, m.in. dla 1 Dywizji Pancernej sformowano silny i dobrze wyposażony batalion łączności, liczący prawie 800 żołnierzy.