W latach 1991–1993 sprawował funkcję dowódcy 6 Brygady Artylerii Armat w Toruniu. W latach 1995–1996 był zastępcą dowódcy międzynarodowej Brygady Nordycko-Polskiej jako sił pokojowych NATO, stacjonującej na terytorium Bośni i Hercegowiny i wykonującej zadania w ramach IFOR/SFOR. Od 1996 służył w pionie operacyjnym Sztabu Generalnego WP, m.in. był szefem Zarządu Planowania Operacyjnego SG WP. 15 sierpnia 1999 z okazji Święta Wojska Polskiego został awansowany na stopień generała brygady przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego.
W 2001 podjął studia w Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Londynie, po czym został wyznaczony na stanowisko szefa zespołu operacyjnego przy Centralnym Dowództwie Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych. W latach 2002–2005 sprawował stanowisko Polskiego Narodowego Przedstawiciela Wojskowego (PNPW) przy Naczelnym Dowództwie Sojuszniczych Sił w Europie (Supreme Headquarters Allied Powers Europe) (SHAPE). W 2004 mianowany na stopień generała dywizji przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego. Do 2007 pozostawał w rezerwie kadrowej Ministra Obrony Narodowej, a następnie odszedł do rezerwy.