Służba „Nautilus” został wcielony do służby w Regia Marina 9 września 1913 roku. Po zakończeniu testów „Nautilus” wraz z bliźniaczą „Nereide” weszły w skład 3. eskadry (wł. Squadriglia) okrętów podwodnych w Brindisi, uczestnicząc w rejsach szkoleniowych. W momencie przystąpienia Włoch do I wojny światowej okręt wchodził w skład 3 dywizjonu okrętów podwodnych w Brindisi (wraz z „Nereide”, „Galileo Ferraris” i „Velella”). Dowództwo „Nautilusa” sprawował wówczas kpt. mar. (wł. tenente di vascello) Roberto Colombo. Jednostka brała udział w ofensywnych patrolach na wodach Morza Adriatyckiego do czerwca 1917 roku, kiedy to została przesunięta do Tarentu z zadaniem obrony bazy. W 1918 roku okręt przeszedł pod dowództwo kpt. mar. Carlo Balsamo, po czym został przeniesiony do Gallipoli i używany jako jednostka szkolna dla sił ZOP.
Podczas wojny „Nautilus” odbył 21 misji ofensywnych i 44 defensywne, przebywając przez 577 godzin pod wodą i 859 godzin na powierzchni, nie odnotowując w trakcie służby żadnych godnych wzmianki zdarzeń.
Okręt został skreślony z listy floty 31 lipca 1919 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu Nautilus Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Wenecji