Dla zabezpieczenia odpowiedniej ilości energii elektrycznej CFF postanowiły wybudować system zapór wodnych i związanych z nimi elektrowni wodnych. W 1917 r. CFF otrzymały federalną koncesję na wykorzystywanie w tym celu szwajcarskich wód.
Historia budowy Zapora została wybudowana w latach 1921–1925. W celu dostarczania na plac budowy wszystkich potrzebnych materiałów wybudowana została z przysiółka Barberine (ok. 1180 m n.p.m.) specjalna kolej linowa o nachyleniu 87%, która wywoziła na górę ok. 700 m³ betonu na dobę. Przy budowie zapory pracowało średnio 400 robotników po 11 godzin dziennie.
W budowie zapory zastosowano po raz pierwszy w Szwajcarii beton lany. Niemal jednocześnie realizowano tą samą metodą dwie inne zapory, w dolinie Wägital w kantonie Schwyz (Schräh i Rampen). We wszystkich trzech zaporach już po kilku latach pojawiły się uszkodzenia z powodu mrozu, które wymagały znacznych prac naprawczych. Okazało się, że zimny alpejski klimat znacząco szkodzi stosowaniu metody lanego betonu. Mury zapór trzeba było dodatkowo obmurować okładziną z kamienia.