Służba „Nereide” została wcielona do służby w Regia Marina 20 grudnia 1913 roku. Po zakończeniu testów „Nereide” wraz z bliźniaczym „Nautilusem” weszły w skład 3. eskadry (wł. Squadriglia) okrętów podwodnych w Brindisi, uczestnicząc w rejsach szkoleniowych. W momencie przystąpienia Włoch do I wojny światowej okręt wchodził w skład 3 dywizjonu okrętów podwodnych w Brindisi (prócz niego tworzyły go „Nautilus”, „Galileo Ferraris” i „Velella”). Jednostka brała udział w ofensywnych patrolach na wodach Morza Adriatyckiego, m.in. przeprowadzając w nocy z 23 na 24 maja 1915 roku pierwszą we włoskich siłach podwodnych zasadzkę pod Cattaro, przebywając dystans 280 mil i spędzając w zanurzeniu trzydzieści siedem godzin.
Rankiem 5 sierpnia 1915 roku „Nereide” znajdowała się na kotwicowisku u wybrzeży wyspy Pelagosa. Dowództwo okrętu sprawował wówczas kpt. mar. (wł. tenente di vascello) Carlo Del Greco. Włoska jednostka została wykryta o godzinie 5:16 przez patrolujący okoliczne wody austro-węgierski okręt podwodny , dowodzony przez kpt. mar. Georga von Trappa. Zauważywszy płynącego w półzanurzeniu U-Boota dowódca „Nereide” wydał rozkaz wyjścia w morze, mimo że nie wszyscy członkowie załogi okrętu byli na pokładzie.