Zajmowała się badaniami antycznej nekropolii na przełęczy Burle w pobliżu Medulin. Prowadziła badania archeologiczne w Puli (na ulicy Glavnićeva) oraz w willi rzymskiej w Červarze obok Poreča. Brała ponadto udział w renowacji i rekonstrukcji amfiteatru w Puli, jak również w tworzeniu Parku Archeologicznego Nezakcij – pierwszego parku archeologicznego na świeżym powietrzu. Napisała ponad 400 artykułów naukowych oraz zorganizowała ponad 120 wystaw.
Działalność polityczna Była pierwszą kobietą na stanowisku ministra od czasu uzyskania niepodległości przez Chorwację; funkcję tę piastowała przez trzy kadencje (w gabinetach premierów Franjo Greguricia, Hrvoja Šarinicia i Nikicy Valenticia).
Od 1991 r. była wiceministrem edukacji, kultury i sportu, zaś 25 kwietnia 1992 r. została mianowana ministrem tego resortu. Od 3 kwietnia 1993 do 18 października 1994 r. była ministrem kultury i edukacji.
W październiku 1994 r. mianowana została Stałym Przedstawicielem Chorwacji przy UNESCO. W tym okresie przyczyniła się do umieszczenia na liście światowego dziedzictwa UNESCO bazyliki Eufrazjusza w Poreču i zespołu urbanistycznego miasta Trogir (w 1997 r.) oraz katedry Świętego Jakuba w Szybeniku wraz z centrum miasta Szybenik (w 2000 r.).