Daty wynalezienia poszczególnych szczepionek: 1796: ospa prawdziwa (wynalazcą był Edward Jenner) 1882: wścieklizna (pierwszy raz człowieka zaszczepił w 1885 Ludwik Pasteur, jej odkrywca) 1890: tężec (wprowadzona w 1914), błonica (odkrywcą toksyny błonicy był Emile Roux, leczenie jako pierwsi opracowali Emil von Behring i Paul Ehrlich) 1892: cholera (szczepionkę żywą opracował Jaime Ferran i zastosował w 1894 podczas epidemii w Hiszpanii; pierwszą szczepionkę martwą opracował w 1896 Wilhelm Kolle) 1896: dur brzuszny (odkrywcami byli Almroth Wright i Richard Pfeiffer) 1897: dżuma (opracował ją Alexandre Yersin) 1918: wąglik 1926: krztusiec (inne źródło podaje 1915) 1927: gruźlica (szczepionka BCG, wynalazł ją Albert Calmette i Camille Guerin) 1932: żółta febra 1945: grypa 1952: polio (produkcję rozpoczęto po kilku próbach klinicznych w 1954; została wstrzymana ze względu na zanieczyszczenia i wznowiona jesienią 1955) 1964: odra (pierwszą szczepionkę opracował John Enders i uzyskał na nią licencję w 1963, jednak w 1967 zaprzestano jej użycia; później opracowano około 20 różnych szczepionek przeciw odrze, w której większość wirusów pochodzi ze szczepu Edmonston, wyizolowanego przez Endersa w 1954) 1967: świnka (odkrywcą był Maurice Hilleman, szczep wirusów pobrał od swojej córki;