Okręty podwodne typu Nautilus – włoskie okręty podwodne z początku XX wieku i okresu I wojny światowej. W latach 1911–1913 w Arsenale w Wenecji zbudowano dwa okręty tego typu. Jednostki weszły w skład Regia Marina w 1913 roku i pełniły służbę na Morzu Śródziemnym. Obie wzięły udział w działaniach wojennych, podczas których stracono „Nereide”. „Nautilus” przetrwał wojnę i został skreślony z listy floty w lipcu 1919 roku.
Projekt i budowa Jednostki typu Nautilus zostały zaprojektowane w 1910 roku przez inż. majora , będąc jego pierwszym projektem okrętu podwodnego. Okręty charakteryzowały się konstrukcją jednokadłubową z głównymi zbiornikami balastowymi na śródokręciu i zbiornikami trymującymi na dziobie i rufie. Kształt kadłuba został uformowany na podobieństwo linii kadłuba torpedowców. Plany zakładały umieszczenie na pokładzie trzeciej wyrzutni torped, jednak podczas budowy z pomysłu zrezygnowano. Jednostki te były protoplastami okrętów podwodnych , również zaprojektowanych przez inż. Bernardisa, które budowane były seryjnie w trakcie I wojny światowej.
Obie jednostki typu Nautilus zbudowane zostały w Arsenale w Wenecji.