Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.
Okręty wyposażone były w dwie stałe dziobowe wyrzutnie kalibru 450 mm, z łącznym zapasem czterech torped.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 2 oficerów oraz 17 podoficerów i marynarzy.
Służba „Nautilus” został wcielony do służby w Regia Marina 9 września 1913 roku, a „Nereide” 20 grudnia tego roku. Po zakończeniu testów oba okręty weszły w skład 3. eskadry (wł. Squadriglia) okrętów podwodnych w Brindisi, uczestnicząc w rejsach szkoleniowych. W momencie przystąpienia Włoch do I wojny światowej okręty wchodziły w skład 3 dywizjonu okrętów podwodnych w Brindisi (prócz nich tworzyły go „Galileo Ferraris” i „Velella”). Jednostki brały udział w ofensywnych patrolach na wodach Morza Adriatyckiego. Podczas jednej z takich misji, 5 sierpnia 1915 roku „Nereide” został zatopiony u wybrzeży wyspy Pelagosa przez austro-węgierski okręt podwodny , dowodzony przez kpt. mar. Georga von Trappa.
„Nautilus” w czerwcu 1917 roku został przesunięty do obrony Tarentu, a od 1918 roku był używany jako jednostka szkolna dla sił ZOP. Okręt został skreślony z listy floty 31 lipca 1919 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia