HMS Nasturtium – slup wojenny typu zbudowany w Szkocji i wprowadzony do eksploatacji w 1915. Zatonął u wybrzeży Malty 28 kwietnia 1916 po wejściu na minę.
Budowa „Nasturtium” był jednym z 56 slupów typu zbudowanych dla Royal Navy podczas I wojny światowej. Jego budowę rozpoczęto 1 lipca 1915 w stoczni A. McMillan and Sons w Dumbarton w Szkocji. Gotowy okręt został zwodowany 21 grudnia 1915.
Dane taktyczno-techniczne „Nasturtium” miał wyporność 1250 ton. Miał 77,80 m długości między pionami, 81,7 m długości całkowitej, 10,2 m szerokości i zanurzenie 3,36 m. Układ napędowy składał się z dwóch cylindrycznych kotłów opalanych węglem, dostarczających parę do czterocylindrowego silnika parowego potrójnego rozprężania, połączonego z jednym wałem napędowym. Okręt mógł osiągnąć maksymalną prędkość 16 węzłów, a jego zasięg wynosił 2000 Mm (ok. 3700 km) przy prędkości 15 węzłów. Paliwo stanowiło 130 ton węgla. Na uzbrojenie okrętu składały się dwa czterocalowe (100 mm) działa okrętowe QF 4 inch Mk IV, ładowane odtylcowo czterocalowe (100 mm) działo morskie BL 4 inch Mk IX lub 120-milimetrowe szybkostrzelne działo okrętowe QF 4.7 inch Mk IV, oraz dwa 3-funtowe (47 mm) działa przeciwlotnicze.