wybór padł na Bassjanusa. 16 maja 218 Julia Domna i Julia Maesa domagały się dla Bassjanusa praw do tronu cesarskiego przed obozem legionu III Gallica w Emesie, argumentując, że jest on synem Karakalli: aklamacja legionistów jest uważana za akt wstąpienia na tron Bassjanusa, który później przyjął imię Marcus Aurelius Antoninus Augustus, a później był znany jako HeliogabalLukas de Blois, Image and Reality of Roman Imperial Power in the Third Century AD, 2018, s. 72, webarchive (ang.).
Gannys został prefektem pretorianów i jako taki otrzymał dowództwo nad oddziałami Heliogabala, które stoczyły walkę z cesarzem Makrynusem w bitwie pod Antiochią (8 czerwca 218): Makrynus został pokonany i zabity, a Heliogabal został jedynym cesarzem.
Jako wychowawca Heliogabala Gannys wywarł bardzo silny wpływ na bardzo młodego cesarza (który wstąpił na tron w wieku czternastu lat), do tego stopnia, że pełnił rolę wicecesarza. Kasjusz Dion opisał go jako kochającego luksus i łapówki, ale obdarzającego korzyściami i nieszkodliwego, szanującego cesarza i kochanego przez Maesę i Soaemię; Heliogabal jednak kazał go zabić pretorianom zimą 218 w Nikomedii, ponieważ Gannys zmusił młodego cesarza skromniejszego i umiarkowanego trybu życia.
Przypisy
Kategoria:Prefekci pretorianów Kategoria:Eunuchowie