HMS Olympus – okręt podwodny typu Odin, który to typ został oryginalnie zaprojektowany dla Royal Australian Navy, aby poradzić sobie z patrolami na duże odległości na wodach Pacyfiku. „Olympus”, zwodowany w grudniu 1928 został zbudowany według tego samego projektu dla Royal Navy. Zatonął po wejściu na minę niedaleko Malty w maju 1942.
Budowa HMS „Olympus” zbudowany został w stoczni brytyjskiego koncernu William Beardmore and Company. Jego budowę rozpoczęto 21 grudnia 1926, położenie stępki nastąpiło 14 kwietnia 1927, zaś okręt zwodowany został 11 grudnia 1928. Okręt był pierwotnie przeznaczony do prowadzenia patroli na Pacyfiku dla marynarki australijskiej. Jednak po kryzysie finansowym końca lat 20. powrócił do Royal Navy.
Dane taktyczno-techniczne HMS „Olympus” miał wyporność 1475 ton, w zanurzeniu 2030 ton. Jego długość wynosiła 86,4 m, szerokość 9,1 m zaś zanurzenie 4,9 m. Układ napędowy tworzyły dwa silniki wysokoprężne o mocy 4600 HP, dwa silniki elektryczne o mocy 350 HP, dwie śruby napędowe. Okręt mógł osiągnąć maksymalną prędkość 17,5 węzłów, w zanurzeniu 8 węzłów. Uzbrojenie jednostki stanowiło 100-milimetrowe działo pokładowe QF 4-inch Mk XII, dwa działka Oerlikon 20 mm oraz osiem 21-calowych wyrzutni torped (6 przednich, 2 rufowe).