Komórka Hulla – instrument pomiarowy stosowany w galwanotechnice. Jest używana zarówno przy tworzeniu nowych kąpieli galwanicznych, jak i w trakcje ich eksploatacji w warunkach przemysłowychH. Geduld, Zinc Plating, ASM International, Metals Park, Ohio (1988).. Zaliczana jest do rodziny układów testowych o skośnym położeniu elektrod względem siebieN. Kanani, Electroplating: Basic Principles, Processes and Practice, 1st Edition, Elsevier (2006).. Dzięki odpowiedniej budowie instrument ten daje zarówno możliwości sprawdzania aktualnego stanu badanej kąpieli galwanicznej (pomiar zdolności krycia, wgłębności oraz tzw. wgłębności połysku), jak i właściwości warstw wytwarzanych z takiego elektrolitu (połysk, mikrowygładzanie plastyczność czy też grubość).
mały|298x298px|Komórka Hulla w trakcie pomiaru
Rys historyczny Ten instrument badawczy został opracowany i opatentowany w 1935 r. przez Richarda O. Hulla, amerykańskiego chemika i biznesmena, a następnie zaprezentowany w 1939 r. na zjeździe American Electroplaters Society.