Znaczenie energetyczne W zespole zapory nie zabudowano elektrowni. Aby maksymalnie wykorzystać dużą energię zgromadzonej wody, jest ona ze zbiornika prowadzona podziemnymi sztolniami do systemu czterech, kaskadowo usytuowanych elektrowni wodnych. Ujęcie wody znajduje się przy zachodnim końcu zapory. Stąd spada ona sztolnią długości ok. 5 km do położonej ok. 480 m niżej elektrowni w Pallazuit (gmina Liddes; 1 turbina 40 MW), następnie napędza turbiny w Orsières (spadek 387 m, 4 turbiny po 7 MW), Les Prés Neufs (w Sembrancher, spadek 156 m, 3 turbiny po 5 MW) i w końcu w Martigny-Bourg (spadek 185 m, 3 turbiny po 7 MW), gdzie dopiero jest zrzucana do Rodanu. Jedynie dwie pierwsze elektrownie zużywają wyłącznie wody z zapory Toules, dwie kolejne wykorzystują również wody z innych źródeł.
Wyżej wymienione elektrownie odpowiadają za nieco ponad 1% szwajcarskiej produkcji energii hydroelektrycznej ze średnią 333 mln kWh rocznie, co odpowiada rocznej konsumpcji ok. 92 tys. gospodarstw domowych.