W skład Komitetu weszło wiele znanych postaci i mecenasów kultury ukraińskiej, m.in. Mychajło Kociubynski, Mykoła Łysenko, Borys Hrinczenko, Ilja Riepin, Jewhen Czykałenko, Ołeksandr Tereszczenko. Fundusze na pomnik zbierano na całej Ukrainie, sprawa wzniesienia monumentu stała się kwestią ogólnonarodową.
Także Polacy angażowali się w zbiórkę, m.in. poetki Jadwiga Podhorska i Sława Pruszyńska, działające w specjalnym komitecie, wydającym zeszyt z poezją polską i ukraińską, z którego zysk miał być podzielony na sprowadzenie prochów Juliusza Słowackiego do kraju oraz właśnie na upamiętnienie bohatera narodowego Ukrainy.
Zgodnie z propozycją Komitetu na miejsce pomnika wybrano plac przed szkołą realną na Placu Michajłowskim (ukr. Миха́йлівська пло́ща), a datę odsłonięcia planowano na 50. rocznicę śmierci poety (1911) lub na 100. rocznicę jego urodzin (1914).
Wśród znanych osób, które z zadowoleniem przyjęły tę propozycję, był francuski slawista Paul-Jean Boyer, który również przyczynił się do budowy pomnika. Wreszcie w maju 1909 r. kijowska Duma Miejska pod wpływem wydarzeń rewolucyjnych 1905 r., wydała oficjalne pozwolenie na budowę.