Był ponadto nauczycielem konstrukcji maszyn drukarskich w Technikum Poligraficznym w Poznaniu.

W lutym 1966 ponownie podjął pracę na Politechnice Poznańskiej, jako starszy asystent w Zakładzie Mechaniki Ośrodków Ciągłych Wydziału Mechanizacji Rolnictwa. Pod opieką Stefana Ziemby (później Włodzimierza Derskiego) przygotował rozprawę Płaski przepływ oleju w łożysku ślizgowym z panewką porowatą, na podstawie której otrzymał stopień doktora nauk technicznych (15 grudnia 1970); ta sama praca została wyróżniona nagrodą rektora Politechniki Poznańskiej w 1972. W latach 1970–1973 Rembiasz był adiunktem w Instytucie Wysokoprężnych Silników Okrętowych i Kolejowych na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów, a 1973-1976 – w wyniku konkursu – docentem w Instytucie Techniki Cieplnej i Silników Spalinowych Politechniki Poznańskiej. Od 1976 pracował w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Koszalinie (obecnie Politechnika Koszalińska), początkowo jako starszy wykładowca w Zakładzie Maszyn i Urządzeń Rolniczych Instytutu Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn, a od stycznia 1978 jako docent. Od marca 1977 kierował Zakładem Budowy Maszyn Rolniczych.