Totila, zwany również Totila Baudila, Nieśmiertelny (zm. 552) – król Ostrogotów w latach 541–552.
Na monetach bitych przez niego występuje pod imionami Badvila, Badua. Urodził się w Treviso, a na króla został wybrany przez Gotów z Pawii w 541. Zimą tego samego roku wojska bizantyńskie wyruszyły z Rawenny w celu odebrania Gotom terenów leżących na północ od Padu. Wiosną 542 Totila odniósł nad wojskami cesarskimi zwycięstwo w bitwie pod Faventią (Faenza). Po tym triumfie Totila na czele liczniejszej już armii oblegał Florencję. Oddziały Justyniana pozamykały się w twierdzach, Totila natomiast wypadem na południe zajął Brindisi i Cumae, a po oblężeniu także Neapol (543). W czasie podbijania południa półwyspu Apenińskiego, jak głosi Grzegorz Wielki w swoich dialogach, około roku 542 Totila spotkał się w Cassinum (Monte Casino) ze świętym Benedyktem, który przepowiedział mu rychły koniec jego panowania.