W takich warunkach możliwa jest korekcja błędów i otrzymanie struktur o wysokim stopniu krystaliczności.
Synteza solwotermalna Jedną z najczęściej stosowanych metod otrzymywania MOF-ów jest synteza solwotermalna. Polega ona na prowadzeniu reakcji w rozpuszczalniku w podwyższonej temperaturze, czasem również pod zwiększonym ciśnieniem. Zastosowanie wysokiej temperatury zapewnia odwracalne tworzenie wiązań metal-ligand, co skutkuje powstaniem materiału o wysokiej krystaliczności. Krytycznie ważny jest dobór rozpuszczalnika, który musi jednocześnie rozpuszczać substraty organiczne i nieorganiczne. Najczęściej stosuje się wysokowrzące rozpuszczalniki z grupą amidową, takie jak dimetyloformamid i dimetyloacetamid, oraz mieszaniny wody z rozpuszczalnikami organicznymi. Synteza solwotermalna cieszy się popularnością głównie ze względu na jej prostotę i otrzymywanie materiałów o dużym stopniu krystaliczności. Problematyczne może być jednak otrzymywanie tym sposobem materiałów zawierających wrażliwe grupy funkcyjne, takie jak azydkowa, aldehydowa itp., które w warunkach syntezy solwotermalnej mogą ulegać niekontrolowanym reakcjom ubocznym.