Proporcjonalna metoda głosowania przez aprobaty (PGA, ) – proporcjonalny system wyboru komitetów (czyli grup reprezentantów) w drodze głosowania. PGA jest rozszerzeniem metody D’Hondta, które pozwala wyborcom głosować bezpośrednio na kandydatów, a nie na partie polityczne. Zgodnie z PGA wyborcy głosują za pomocą , czyli wskazują (dowolną liczbę) kandydatów, których akceptują.
Historia Metoda PGA została po raz pierwszy zaproponowana w 1895 roku przez duńskiego matematyka Thorvalda N. Thielego. Wariant tej metody był używany na początku XX wieku w Szwecji, między innymi w lokalnych wyborach, oraz w latach 1909–1921 do wyłaniania reprezentantów w obrębie partii politycznych. Po 1921 roku została zastąpiona . Metoda PGA została na nowo odkryta w 2001 roku przez Foresta Simmonsa, który jako pierwszy zaproponował angielską nazwę „proportional approval voting”.
Definicja PGA wybiera komitet (podzbiór kandydatów o ustalonej liczności) z najwyższym wynikiem punktowym, gdzie wynik punktowy jest obliczany w następujący sposób. Dla ustalonego komitetu sprawdzamy, na ilu kandydatów z zagłosował każdy z wyborców.