Aby lepiej zrozumieć strukturę hierarchiczną fazy B4, można prześledzić jej budowę na różnych poziomach na przykładzie cząsteczki bis[4-(4-9- nonoksyfenyloiminoetylo)benzoesanu] 1,3-fenylenu (NOBOW). Tę molekułę można rozłożyć na 5 fragmentów: dwa ogony alkilowe oraz dwa ramiona, które połączone są jednostką centralną. W najmniejszej skali odległości, molekuły układają się, tworząc pochyloną warstwę smektyczną. Lokalnie są one ułożone tak, że każdy z wymienionych wcześniej fragmentów tej molekuły tworzy podsieci, których węzły leżą w narożach i w geometrycznym środku prostokątnej dwuwymiarowej komórki elementarnej. Nałożenie tych sieci w kolejności ogon-rdzeń-jednostka centralna-rdzeń-ogon pozwala zrozumieć strukturę warstwy. Cząsteczka NOBOW nie jest jednak molekułą płaską, ponieważ pierścienie aromatyczne oznaczone na rysunku kolorem żółtym i niebieskim znajdują się w płaszczyznach niemal prostopadłych. Jeżeli warstwę smektyczną umieści się w układzie współrzędnych, a molekuły umieści się wzdłuż osi x, wówczas rdzenie i ogony znajdujące się powyżej płaszczyzny, na której znajdują się środki molekuł, zajmują w kierunku osi x więcej miejsca niż rdzenie i ogony znajdujące się w dolnej połowie warstwy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Faza B4 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.