Trama w subhymenium złożona z gęsto splecionych, pionowych strzępek. Gleocystydy (szkieletocystydy) liczne, rurkowate, mniej lub bardziej faliste, 60–150 × 8–15 µm, często rozwijające się bocznie ze strzępek hymenium. Mają oleistą, żółtawą, granulkowatą zawartość z kilkoma gutulami. Pod działaniem KOH niebieskawe, reakcja na sulfowanilinę dodatnia. Podstawki wąskomaczugowate, 18–22 × 3–4 µm, z 4 cienkimi sterygmami. Bazydiospory elipsoidalne, jajowate do prawie cylindrycznych, drobno brodawkowate, amyloidalne, 4,5–6 × 2,5–3,5 µm. Do obserwacji tekstury ich powierzchni należy użyć odczynnika Melzera i wybrać do badań puste okrywy zarodnikowe.
Występowanie Wąskobłonka popękana występuje na niektórych wyspach i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Ameryką Południową. Najliczniejsze stanowiska podano w Europie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytacza 10 stanowisk z uwagą, że jej częstość występowania i stopień zagrożenia nie są dokładnie znane.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych i mieszanych na martwym drewnie; na pniach i gałęziach. W Polsce notowany na grabach i bukach, w Skandynawii występuje najczęściej na bukach, ale notowany także na brzozach, wierzbach i olszach.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Skórnikowate (grzyby)