Stan żołnierzy oddziału powiększał się stopniowo, w skład OP „Żbik” wchodziły także drużyny z poszczególnych placówek terenowych. Placówki skupiały mniejsze grupy partyzanckie, które przyjęły nazwy: OP „Cios” – dowódca Bolesław Koryga ps. „Orlik”, OP „Miecz” – dowódca por. Feliks Nowak ps. „Śmiały”. Do oddziału przyjmowano także uciekinierów z obozów jenieckich, np. żołnierza brytyjskiego, uciekiniera ze Stalag VIII B, Walijczyka Fredericka Sheady ps. „Aliant”, uciekiniera z obozu zagłady Auschwitz-Birkenau Kazimierza Brennera ps. „Oświęcim”, dezertera, Ślązaka przymusowo wcielonego do Wermachtu oraz jeńców sowieckich zbiegłych z obozów jenieckich.
Pod koniec kwietnia 1944 r. podpisano umowę scaleniową: w rozmowach uczestniczyli: delegat Inspektoratu Armii Krajowej w Nowym Sączu Wojciech Lipczewski ps. „Andrzej”, komendant Obwodu AK w Gorlicach Mieczysław Przybylski ps. „Michał”, z Batalionów Chłopskich (BCh): Narcyz Wiatr ps. „Zawojna”, powiatowy komendant w Gorlicach Ludwik Dusza ps. „Gałązka”, naczelnik powiatowej Ludowej Straży Bezpieczeństwa Józef Duma ps. „Dąb”. Współpraca i umowa scaleniowa została zerwana 15 listopada 1944 r. na skutek zastrzelenia w Łyczanej 22 października Kazimierza Wątróbskiego ps. „Sęp”, który był dowódcą oddziału partyzanckiego „Sablik” LSB, przez żołnierza AK Stanisława Bieńka ps.