Najważniejszym obiektem w parku jest drewniana chata z końca XVIII wieku.
Olenderski Park Etnograficzny Olenderski Park Etnograficzny w Wielkiej Nieszawce jest pierwszym polskim skansenem poświęconym osadnikom olenderskim. Park odtwarza fragment krajobrazu kulturalnego wsi nadwiślańskiej z przełomu XIX i XX wieku. Zajmuje powierzchnię ponad 5 ha. Składa się z trzech pełnych zagród składających się z sześciu zabytkowych budynków mieszkalnych i gospodarczych. Powstały one na przełomie XVIII i XIX wieku, pierwotnie znajdowały się na obszarze Doliny Dolnej Wisły.
W Olenderskim Parku Etnograficznym znajdują się: zagroda z Kaniczek pochodząca z 1757 roku. Data budowy, inicjały budowniczego i właściciela domu są umieszczone na froncie wystawki podcieniowej wspartej na czterech słupach. Jest to jeden z ostatnich podcieniowych domów z obszaru Doliny Dolnej Wisły. Część mieszkalną wzniesiono w konstrukcji wieńcowej, natomiast część inwentarską wymurowano z cegły.