W 1800 Sureda otrzymał stypendium na wyjazd do Paryża, gdzie miał poznawać przemysłową produkcję tekstyliów i porcelany. W czasie pobytu w Paryżu poznał i ożenił się z Francuzką Thérèse Louise Chapronde Saint Armand, damą z oświeconej burżuazji. Możliwe, że poznali się poprzez zegarmistrza Abrahama-Louisa Brégueta, który od lat przyjaźnił się z Thérèse Louise. Małżeństwo wyjechało do Madrytu w 1803 roku, kiedy Sureda otrzymał zadanie modernizacji Królewskiej Fabryki Porcelany Buen Retiro. W 1804 roku został dyrektorem tej manufaktury, być może z tej okazji powstały portrety datowane na lata 1804–1806. Również Salas uważał, że portrety powstały najprawdopodobniej po powrocie Suredy z Paryża. Potwierdza to strój Suredy, zgodny z modą paryską z około 1799 roku. W tym samym okresie Goya namalował zbliżony kompozycyjnie Portret markiza de San Adrián oraz Portret Evarista Péreza de Castro. Trapier i Camón Aznar wskazują na lata 1807–1808 na podstawie techniki i strojów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bartolomé Sureda y Miserol (obraz Francisca Goi) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.