Podczas przewrotu majowego stanął po stronie przeciwników Piłsudskiego, co poskutkowało odsunięciem go od służby liniowej i spowolnieniem ścieżki awansu; stopień majora uzyskał w 1930 roku, a podpułkownika w 1938. W tym samym roku przeniesiony został w stan spoczynku.
W sierpniu 1939 zgłosił gotowość do podjęcia służby, nie otrzymał jednak przydziału. W latach okupacji pracował w fabryce papieru "Solali" w Żywcu. Jako były wojskowy znajdował się w sferze zainteresowań gestapo; był wzywany na przesłuchania. W ramach Saybuschaktion został wywłaszczony ze swojego domu w Żywcu. Utrzymywał kontakty z lokalnymi strukturami ZWZ-AK.
Według autorów Słownika Biograficznego Żywiecczyzny, Wilhelm Dobosz w czasie wycofywania się wojsk niemieckich z Żywca został powiadomiony przez służącego w Armii Krajowej Władysława Podkulskiego o zaminowaniu przez saperów centrum miasta. Dobosz wraz z Podkulskim mieli poprzez przecięcie przewodów minerskich uniemożliwić wykonanie rozkazu detonacji mającej zniszczyć historyczne centrum Żywca.
Po wojnie współorganizował żywiecką Spółdzielnię Rolniczo-Handlową "SCh". Dowodził pierwszym transportem osadników żywieckich na tak zwane "Ziemie Odzyskane". Zmarł 26 grudnia 1969 roku.