Bel-bani (akad. Bēl-bāni, w transliteracji z pisma klinowego zapisywane (m)(d)EN-ba-ni, tłum. „Pan jest stworzycielem”)Brinkman J.A., Bēl-bāni, w: Radner K. (red.), The Prosopography ... , s. 288. – jeden z wczesnych królów Asyrii (ok. 1700 r. p.n.e.) wymieniany w Asyryjskiej liście królów i Synchronistycznej liście królów. Był pierwszym władcą asyryjskim, który panował po okresie zamętu i wojen domowych z końca XVIII w. p.n.e., kiedy to, po upadku amoryckiej dynastii Szamszi-Adada I, kilku samozwańczych królów walczyło ze sobą o pełnię władzy w Asyrii. Bel-bani ustabilizował sytuację polityczną w państwie i dał początek nowej dynastii królów asyryjskich. Pamięć o nim przetrwała bardzo długo i nawet po upływie tysiąca lat tacy władcy asyryjscy jak Asarhaddon (681–669 p.n.e.) czy Aszurbanipal (669–627? p.n.e.) z dumą wywodzili swój rodowód właśnie od niego.