Jego wiedza, umiejętności organizatorskie i osobowość stanowią ważne składniki wartości bojowej. Inny aspekt czynnika ludzkiego w walce to człowiek jako wykonawca. Jest on bezpośrednim realizatorem decyzji dowódców, jest zatem środkiem walki zbrojnej. Początkowo najistotniejsze znaczenie miała siła fizyczna i sprawność wojowników, a starcia zbrojne były w większości sumą indywidualnych pojedynków.Dominacja indywidualnej sprawności bojowej trwała do czasu pojawienia się armii masowych. Powstał jakościowo inny czynnik − czynnik masy. Jego istota sprowadza się do tego, że wartość bojowa zgrupowania wojsk jest większa niż suma indywidualnych wartości bojowych wszystkich jego żołnierzy. W armiach XVIII wieku więzy te kształtował przede wszystkim rewolucyjny zapał i idea przeobrażeń społecznych. Nawet słabo wyszkolone i źle wyposażone jednostki tworzyły w swojej masie silną armię. Ich przykładem jest armia napoleońska. W warunkach rewolucji naukowo-technicznej zarysował się ponownie wyraźny wzrost roli profesjonalnego przygotowania żołnierzy. Coraz bardziej skomplikowany sprzęt bojowy wymaga od człowieka specjalistycznych umiejętności. Obecnie fachowiec−specjalista wypiera dawnego uniwersalnego wojownika. Broń Czynnikiem determinującym jakość działań zbrojnych są także środki walki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Siły i środki walki zbrojnej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.