Wtedy powstawały korpusy dywizje i armie. Podział ten przetrwał do dziś. Na niższych szczeblach taktycznych w zasadzie utrzymywana jest struktura trójkowa, natomiast na wyższych − czwórkowa. W skali operacyjnej struktury mogą być zmienne, ale nie powinny przekraczać 5−6 bezpośrednio podległych dowódcy podstawowych ogniw wykonawczych. Współczesne siły zbrojne zorganizowane są w pododdziały, oddziały oraz związki taktyczne i operacyjne. Pododdział to najmniejsza struktura organizacyjna składająca się w zasadzie z jednego typu sił i środków danego rodzaju wojsk. Oddział to organizm bojowy zdolny samodzielnie wykonywać zadania na polu walki. W Wojsku Polskim były to pułki, a współcześnie do tego miana pretendują usamodzielnione bojowo bataliony. Podstawowymi ogniwami organizacyjnymi na szczeblu taktycznym są związki taktyczne − brygady i dywizje. W ich skład wchodzą pododdziały i oddziały różnych rodzajów wojsk danego rodzaju sił zbrojnych. Struktury te są zdolne do samodzielnego działania w skali taktycznej, a niekiedy do wykonywania zadań operacyjnych. Związki operacyjne posiadają zmienną strukturę zmienną, dostosowaną do konkretnych celów i warunków operacyjno-strategicznych. W warunkach polskich są to korpusy, a doraźnie mogą być tworzone grupy operacyjne. Nie można wykluczyć także utworzenia w toku wojny większego związku operacyjnego − armii.
Przypisy
Bibliografia