1H-12C) są usuwane przez cykl fazowy polegający na dwukrotnym przeprowadzeniu eksperymentu, z czego jeden eksperyment ma odwróconą fazę jednego impulsu dla jąder S, a potem ich odjęciu. Innym, często używanym równolegle, sposobem selekcji właściwych koherencji jest użycie impulsowych gradientów pola magnetycznego.
HMBC (ang. Heteronuclear multiple-bond correlation spectroscopy) Eksperyment HMBC jest dostosowanym do małych stałych sprzężenia wariantem eksperymentu z ewolucją koherencji wielokwantowych. Pozwala wykryć korelacje heterojądrowe w zakresach około 2 – 4 wiązań. Trudność w wykrywaniu korelacji przez wiele wiązań polega na tym, że małe stałe sprzężenia wymagają stosowania odpowiednio długich odstępów między impulsami. Powoduje to osłabienie sygnału wskutek obecności, podobnych co do wielkości, sprzężeń homojądrowych (np. pomiędzy jądrami 1H) w eksperymentach typu HSQC. Sekwencja impulsów HMBC, jest sekwencją typu HMQC, gdzie sprzężenia homojądrowe nie mają znaczenia dla czułości, ale powodują modulacje sygnału i wymagają najczęściej przedstawienia widm w postaci wartości absolutnej. Ponad to w HMBC stosuje się tzw.