geografia.science.upjs.sk oddziela płaskowyż od Grupy Pipitki w Górach Wołowskich, zaś Przełęcz Borczańska (670 m n.p.m.) i krótka Baksova dolina oddzielają go od niewielkiego Płaskowyżu BorczańskiegoSlovenský kras. Domica. Turistická mapa 1:50 000, 3 wyd., wyd. VKÚ Harmanec2007, . Długość Płaskowyżu Górnego Wierchu w osi wschód-zachód wynosi blisko 15 km, a szerokość zmienia się od ok. 2,5 km na wschodzie przez niespełna 2 km w części środkowej, na wysokości wsi Hrhov, do nieco ponad 5 km w części zachodniej, na wysokości wsi Jablonov nad Turňou, gdzie do właściwego masywu od północy „przyrośnięty” jest masyw Drieňovca (804 m n.p.m.). Dane te dotyczą podstawy płaskowyżu. Jego szerokość w części środkowej, między krawędziami jego wierzchowiny, wyznaczonymi w przybliżeniu poziomicą 700 m n.p.m., nie przekracza w najwęższym miejscu 500 m, zaś w najwyższych partiach wynosi nawet jedynie 250–300 m.
W słowackich opracowaniach w granice jednostki zwanej „Horný vrch” często włączany jest również wspomniany Płaskowyż Borczański, a także karbonatowe „ostańce” po północnej stronie doliny Čremošnej, nad Bôrką: Žľab (894 m n.p.m.) i Soví kameň (689 m n.p.m.). Tak szeroko rozumiany Górny Wierch ma powierzchnię przekraczającą 50 km².