Jednocześnie względne różnice wysokości w rejonie Hrhova dochodzą do 500 m/km i są najwyższym względnym przyrostem wysokości w całym Słowackim KrasieRadko Čonka: Krasové javy planiny Horný vrch, I. časť , w: „Spravodaj SSS”, R. 1999, nr 2;.

Najwęższe miejsce płaskowyżu znajduje się nad miejscowością Hrhov, gdzie jego szerokość nie sięga 250 m. To wyraźne zwężenie jest skutkiem redukcji wymiaru płyty węglanowej na skutek rozwoju tzw. Amfiteatru Hrhovskiego - wyraźnego zaklęśnięcia południowych zboczy płaskowyżu. Jest prawdopodobne, że w tym miejscu na terenie dzisiejszej Kotliny Turniańskiej znajdowało się kiedyś jezioro, o czym świadczy regularny kołowy zarys "amfiteatru".

Górne partie płaskowyżu budują różnorodne wapienie (głównie wettersteinskie, lokalnie gutensteinskie i steinalmskieWg mapy geologicznej ŠGÚDŠ ) oraz dolomity środkowego i górnego triasu (anizyk – karnik). Podstawa płaskowyżu zbudowana jest z utworów dolnotriasowych, takich jak piaskowce, piaszczyste i ilaste łupki oraz ilaste wapienie. Również północne stoki płaskowyżu, które w części zachodniej pocięte są kilkoma dolinami, są niekrasowe. Budują je piaskowce, piaszczyste i ilaste łupki itp. Krasowy jest natomiast izolowany masyw Drieňovca, który budują głównie rafowe i lagunarne wapienie tzw.