Sam proces zabijania stada, w którym było 98 zwierząt, trwał 12 minut, a całe polowanie trwało 5 godzin.

W pierwszej fazie polowania zabijana jest przywódczyni, a pozostałe zwierzęta są zaganiane motorówkami na mieliznę. Komunikacja między członkami stada utrudniana jest przez członków polowania poprzez generowanie hałasu: uderzanie drewnianymi kijami w wodę oraz uderzanie o burty łodzi.

Grindwale, które nie docierają do płycizny, są przez myśliwych wyciągane za pomocą lin przymocowanych do stalowych haków zakończonych metalową kulką, zahaczanych na ich otworach oddechowych. Zwierzęta są zabijane za pomocą tradycyjnych dwustronnych noży o długości 16 do 19 cm. Dwa głębokie cięcia zadawane są po obu stronach szyi zwierzęcia, tuż za otworem nosowym. Wówczas głowa walenia opada do przodu i wtedy zadawany jest trzeci cios nożem przez środek szyi. Cięcie to powoduje przerwanie tętnic szyjnych i rdzenia kręgowego zwierzęcia. Zgodnie z wytycznymi ostrze ma trafić w kanał kręgowy kręgosłupa (między czaszkę, a atlas kręgosłupa – tak, by przerwać rdzeń kręgowy, po czym musi być przesunięte w lewo i w prawo, by przeciąć naczynia krwionośne doprowadzające krew do mózgu zwierzęcia).