Opuścił Warszawę z ludnością cywilną. Po powstaniu przebywał w Olsztynie k. Częstochowy, a potem w Zakopanem. W 1945 pełnił funkcje: zastępcy komendanta ds. polityczno-wychowawczych w Komisariacie MO w Zakopanem, brygadiera gminnego przy pełnomocniku ds. reformy rolnej w Czorsztynie, zastępcy II pełnomocnika wojewódzkiego ds. reformy rolnej w Poznaniu. Od 1 czerwca 1946 do października 1948 I wiceprezes Zarządu Wojewódzkiego Związku Samopomocy Chłopskiej w Poznaniu. 29 grudnia 1947 został w miejsce Karola Świerczewskiego posłem na Sejm Ustawodawczy. Funkcję pełnił do końca kadencji w 1952. Od grudnia 1948 do grudnia 1949 dyrektor wydziału w Centrali Rolniczej w Warszawie. Od 1949 w Ministerstwie Rolnictwa, m.in. jako dyrektor Departamentu POM i Spółdzielni Produkcyjnych. W latach 1950–1952 radca wicepremiera i członek Kolegium Rolnego przy Prezydium Rady Ministrów. Od 4 kwietnia 1952 do lipca 1956 podsekretarz stanu w Ministerstwie Leśnictwa. Następnie, od lipca 1956 do lutego 1960 podsekretarz stanu w Ministerstwie Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. W latach 1960–1966 ambasador PRL w Chinach.