Od 1978 do 1981 był zastępcą kierownika Wydziału Zagranicznego Komitetu Centralnego PZPR oraz członkiem Rady Naukowej Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych.
W latach 1981–1987 pełnił funkcję Senior Political Affairs Officer w Departamencie ds. Politycznych i Rady Bezpieczeństwa w Sekretariacie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. Był szefem Sekretariatu ONZ ds. Międzynarodowego Roku Pokoju (1986). Od 1989 do 1990 zastępca kierownika Wydziału Międzynarodowego KC PZPR.
W latach 1998–2019 prorektor ds. zagranicznych Wyższej Szkoły Humanistycznej w Pułtusku, dyrektor Ośrodka Studiów Epoki Napoleońskiej przy Wyższej Szkoły Humanistycznej.
Działalność w organizacjach Brał udział w realizacji projektów UNESCO w zakresie przetwarzania i analizy agregowanych danych społecznych. W latach 1964–1970 sekretarz generalny, a w latach 1970–1973 członek Zarządu Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1970 do 1990). W latach 1975–1981 pełnił funkcję sekretarza i członka Prezydium Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk. Od 1987 do 1990 był sekretarzem Polskiej Rady Badań Pokoju oraz członkiem prezydium Komitetu Badań nad Pokojem przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. W latach 1990–1993 wiceprezes ds. badań Fundacji im. Kazimierza Kelles-Krauza.