Tadeusz Jan Kohorewicz, pseud. Tadeusz Konina (ur. 19 grudnia 1933 w Roche-la-Molière, zm. 12 września 2024) – polski cenzor, dziennikarz, syndyk, urzędnik, dyplomata; ambasador PRL w Iranie (1985–1988).
Życiorys Syn Jana i Janiny. W 1946 wraz z rodzicami wrócił z Francji do Polski. W połowie 1948 wstąpił do Związku Walki Młodych. Do 1954 członek Związku Młodzieży Polskiej. Maturę zdał w 1951 w Szczecinie. Studiował na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Szkoły Głównej Służby Zagranicznej (1951–1954). W 1964 uzyskał tytuł magistra historii na Wydziale Historyczno-Socjologicznym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (WSNS). W 1968 otrzymał absolutorium na Wydziale Handlu Zagranicznego SGPiS w Warszawie.
Po studiach pracował jako cenzor w Głównym Urzędzie Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk w Warszawie, a od 15 lutego 1955 w Wojewódzkim Urzędzie Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk w Szczecinie, którego został naczelnikiem w 1963. 15 maja 1955 wstąpił do PZPR. We wrześniu 1965 objął stanowisko zastępcy redaktora naczelnego „Głosu Szczecińskiego”. W sierpniu 1967 trafił do Departamentu Prasy i Informacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 1968 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od lipca 1968 do lipca 1970 był II sekretarzem Ambasady PRL w Damaszku, pełniąc jednocześnie funkcję I sekretarza POP tamże.