Gramatyka języka ukraińskiego (ukr. граматика української мови) – opis zjawisk gramatycznych w języku ukraińskim.

Język ukraiński, podobnie jak język polski, jest językiem silnie fleksyjnym. Występują w nim trzy rodzaje gramatyczne, dwie liczby i siedem przypadków. Odmianie przez przypadki (deklinacji) ulegają rzeczowniki, przymiotniki, zaimki i liczebniki. Można wyróżnić cztery wzorce odmiany rzeczownika (cztery deklinacje) oraz dwa wzorce odmiany czasownika (dwie koniugacje). W neutralnym szyku wyrazów podmiot poprzedza orzeczenie, a orzeczenie poprzedza dopełnienie (SVO), jednak kolejność słów może odbiegać od tego schematu, uwydatniając w ten sposób jakiś element zdania.

Fonetyka Litery a głoski

Literom alfabetu ukraińskiego przypisany jest zazwyczaj jeden dźwięk, podobnie jak ma to miejsce w języku polskim. Do wyjątków należą:

miękki znak ь, który stosowany jest po spółgłoskach dla oznaczenia ich miękkości (nie odpowiada mu żaden dźwięk) litera щ, która zawsze oznacza dwa dźwięki „szcz” zestawienia liter дж, дз, które w obrębie jednej sylaby oznaczają jeden dźwięk tzw. litery jotowane: я, ю, є, ї.