Józef Łakomiak (ur. 19 stycznia 1920 w Börnig, zm. 7 lipca 1977 w Sopocie) – malarz, grafik, rysownik, pedagog.

Życiorys Syn Józefa. W latach 1935–1939 uczęszczał do Pomorskiej Szkoły Sztuk Pięknych Wacława Szczeblewskiego w Gdyni. W 1939 r. zdał do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, wybuch wojny uniemożliwił mu jednak rozpoczęcie nauki.

Okres okupacji niemieckiej spędził w Gdyni, pracując jako pomocnik malarza rzemieślnika. W jego mieszkaniu odbywały się konspiracyjne spotkania młodych malarzy artystów.

W latach 1945–1949 studiował malarstwo w PWSSP w Gdańsku z siedzibą w Sopocie. Uczęszczał m.in. do pracowni prof. Artura Nachta-Samborskiego i prof. Janusza Strzałeckiego. Dyplom uzyskał w 1952 r. w pracowni prof. Juliusza Studnickiego. W 1949 r. jeszcze jako student rozpoczął pracę w PWSSP na stanowisku młodszego asystenta na Wydziale Malarstwa i Projektowania Dekoracyjnego. W latach 1951–1955 i 1958 r. prowadził Pracownię rysunku wieczornego na Wydziale Malarstwa, początkowo jako asystent, a od 1952 r. adiunkt. W latach 1963–1969 był nauczycielem przedmiotu, a w latach 1970–1973 wykładowcą w Katedrze Grafiki kierowanej przez prof. Zygmunta Karolaka. Od 1976 r. zajmował stanowisko starszego wykładowcy w Studium Pedagogicznym. W 1956 r. odbył wyjazd artystyczny do Paryża.