Z listów wyczerpanego gruźlicą Tesłenki do Mykoły Hrinczenki wyłania się przygnębiający obraz nędzy, fizycznego i moralnego cierpienia w ostatnich miesiącach jego życia.
28 czerwca 1911 roku Archyp Tesłenko zmarł na gruźlicę w szpitalu wsi Łuki. Pochowany został na cmentarzu w CharkowcachЛазанська Т. І. Передмова до книжки «Архип Тесленко» – 21 тому серії «Бібліотека української літератури. Дожовтнева література. – Київ - Харків: Державне видавництво України, 1929. С. 5 – 24.
Twórczość Jeszcze jako chłopak Archyp Tesłenko pod wpływem matczynych piosenek i baśni komponował wiersze o swoich kolegach z klasy. Próbował pisać wiersze w języku rosyjskim podczas nauczania się w szkole cerkiewno-nauczycielskiej. W Łochwicy powstały utwory («Ze świętem!») i («Z duszą pokory pełną»). Pod wpływem «Wieczorów na chutorze w pobliżu Dykańki» Gogola Tesłenko napisał esej etnograficzny «Noc Kupały w Charkowcach» i refleksję liryczno-publicystyczne «Na wieczornicach» (1902). Tesłenko lubił teatr. W 1902 on napisał dramat «Mroczna noc», a wiosną 1903 – dramat «Nie warto żyć». W tym samym roku zorganizował teatr amatorski w swojej rodzinnej wsi.