Krajowa Szkoła Koronkarska w Bobowej – szkoła działająca w latach 1899–1912 w Bobowej.

Historia Pod koniec XIX wieku na terenie Galicji działo kilka szkół zajmujących się rękodziełem. Między innymi: działająca od 1883 roku szkoła koronkarska w Zakopanem, Szkoła koronkarska w Starym Sączu (otwarta jako Krajowa Szkoła Koronkarska 16 listopada 1887 roku w Muszynie i przeniesiona w 1895 roku do Starego Sącza), Szkoła koronkarska w Kańczudze, szkoła haftów w Krakowie, szkoła koronkarska w Przemyślu prowadzona przez siostry Miłosierdzia i inne.

Już w październiku 1887 roku podjęto decyzję o zorganizowaniu w Bobowej półrocznego kursu koronkarskiego. Szkołę koronkarską otwarto dopiero 15 października 1899 roku. Początkowo zapisało się 25 dziewcząt, większość z Bobowej, a trzy z sąsiednich miejscowości. Szkola pracowała w systemie jednozmianowym od 8 do 14–tej. Kierowniczką szkoły była Zofia Matecka. Pierwszym kuratorem szkoły był lekarz Wincenty Wróblewski. Kolejnymi kuratorami byli: Edmund Górski, ks. Antoni Mamak, Bolesław Wieniawa Długoszowski (1843–1912). W 1900 roku kuratorem szkoły był starosta Wiktor Sas Tustanowski, a jego zastępcą właściciel Siedlisk pod Bobową Maciej Mączyński.