14-25, .

Pomimo podjęcia wysiłku samodzielnego opracowania nowego samolotu, część technologii i zastosowanych rozwiązań konstrukcyjnych musiała pochodzić od zagranicznych dostawców. Decydującym momentem, który pozwolił na transfer brakujących technologii do Korei Południowej, był wybór samolotu w ramach programu F-X i jego trzeciej fazy (F-X III)I faza programu modernizacji floty wielozadaniowych samolotów myśliwskich Korei Południowej, oznaczona jako projekt F-X, zakończyła się wyborem samolotu Boeing F-15E Strike Eagle, który na potrzeby koreańskich sił powietrznych otrzymał oznaczenie F-15K Slam Eagle. Kontrakt podpisano w 2002 roku a dostawy nowych samolotów rozpoczęto w 2005 roku. W 2008 roku ogłoszono wynik postępowania II fazy programu F-X, w wyniku którego dokupiono kolejne dwadzieścia jeden egzemplarzy F-15K Slam EagleŁukasz Pacholski, Eksportowe F-15 Eagle, „Lotnictwo”, nr 6 (2013), s. 52-57, . Zakup nowych samolotów miał wiązać się z rozbudowanym offsetem, który musiał zaoferować Korei producent wybranego samolotu. Jednym z elementów owego offsetu był transfer zaawansowanych technologii. Szwedzki Saab, który ostatecznie nie wziął udziału w programie, wstępnie zaoferował wspólne opracowanie samolotu o cechach utrudnionej wykrywalności.